تحقیق قرص های اکستازی

تحقیق قرص های اکستازی در حجم 38 صفحه و در قالب word و قابل ویرایش و با قسمتی از متن زیر:

لطفاً مفهوم اصلي اكستازي را بيان كنيد؟

شايد بهترين معادل فارسي براي اكستازي واژه خلسه باشد. يعني احساس جذبه و نشاط بي حد و حصري كه تحت تاثير داروهاي خاص يا حالات و هيجاتات شديد روحي رخ مي دهد و فرد را به دنياي ديگري مي برد تا براي مدت كوتاهي غم و غصه‌هاي خود را فراموش كند.

آيا داروهاي اكستازي در پزشكي كاربرد خاصي دارد؟

بله، اما به صورت كاملاً محدود؛ چرا كه به دليل داشتن عوارض و پيامدهاي زياد. نمي‌توان از آنها به عنوان يك داروي معمول استفاده كرد. مصرف عمده اين داروها در 3 مورد خاص بيشتر است: 1) اختلال توجه و بيش فعالي كودكان (ADHD)
2) اختلالات خواب كه ناركوپسي ناميده مي شود 3) در برخي از انواع افسردگي‌ها. بويژه در افراد ضعيف و مسن؛ البته امروزه اين مورد ديگر كاربرد چنداني ندارد. در سالهاي اخير اين داروها علاوه بر مصارف پزشكي. در موارد ديگري نيز مورد استفاده قرار گرفته و عوارض جبران ناپذيري را بر جاي گذاشته است.

مي توانيد چند نمونه از اين سوء استفاده ها را نام ببريد؟

موارد سوء استفاده زياد است. از جمله اين كه مثلاً در برزيل به تعدادي از كارگران، اين داروها را براي بيش فعال كردن آنها و كاركشيدن بيشتر از آنها تجويز مي كنند و يا گفته مي شود كه در برخي از افراد ارتش امريكا اين داروها مورد استفاده قرار گرفته است. در كشور خود ما هم در اين اواخر. بويژه ميان قشر نوجوان و جوان داروهاي اكستازي به عنوان عاملي شادي بخش مورد سوء استفاده قرار گرفته است.

در ايران، بيشتر در چه قشر سني اين داروها مورد سوء استفاده قرار گرفته است؟

قشر سني 13 سال تا 21 سال بيشترين آمار استفاده را دارند و همچنين اين داروها در پسرها بيشتر از دخترها مورد مصرف قرار گرفته. هر چند در حال حاضر تعداد دخترهاي مصرف كننده نيز در حال افزايش است.

با توجه به اين داروها غيرمجازند، چه كساني آن را در اختيار مردم قرار مي‌دهند؟

مثل خيلي از داروهاي ديگر اينها هم از سوي تعدادي افراد غير مسوول به مردم فروخته مي شوند؛ چرا كه تركيبات دارويي كه در بيماران روان پزشكي مورد استفاده‌اند. در داروخانه ها با شرايط خاصي نظير همراه داشتن شناسنامه، داشتن پرونده، ارائه پوكه قبلي براي دريافت داروي جديد و… فروخته مي شوند؛ اما متاسفانه به دليل عدم كنترل صحيح. امروز بسياري از اين داروها خيلي راحت و بي دردسر در اختيار عموم مردم قرار گرفته و اين مي تواند عوارض جبران ناپذيري را به دنبال داشته باشد؛ چرا كه پيامدهاي مصرف اين داروها شايد حتي از مواد مخدر هم بيشتر باشد.

مي توانيد بگوييد پيامدهاي مصرف يك داروي اكستازي چيست؟

پيامدهاي حاد سوء مصرف يكي مسموميت است و ديگر اين كه در اثر مصرف زياد ممكن است فرد هوشياري خود را از دست بدهد. همچنين عوارض قلبي عروقي و كبدي نيز دور از انتظار نيست. گاهي هم استفاده از اين داروها باعث ايجاد سكته هاي مغزي مي شود؛ اما برخي عوارض ديگر نيز مانند ايجاد وابستگي وجود دارد كه در اثر مصرف طولاني مدت اين داروها ايجاد مي شود.

وابستگي يعني چه؟

وابستگي. يعني اين كه فرد پس از استفاده طولاني مدت اين داروها ديگر قادر به ترك مصرف نيست و بالعكس نياز به خوردن دارو در وي افزايش پيدا مي كند و در صورتي كه بخواهد دارو را كنار بگذارد. دچار عوارضي نظير افسردگي شديد. مشكلات متعدد روحي و… ميشود و حتي گاهي اين عوارض ترك آنقدر شديد است كه فرد را به سمت خودكشي مي كشاند.

دليل اين كه پس از يك دوره مصرف نياز به دارو افزايش مي يابد، چيست؟

اين بر مي گردد به مكانيسم اثر داروهاي اكستازي كه مشابه تركيبات آمفتامين هستند. آمفتامين پس از ورود به جريان خون. روي گيرنده هاي خاصي در مغز تاثير مي گذارد و آنها را تحريك مي كند و همين تحريكات باعث ايجاد اثرات شادي آور مي‌شوند. زماني كه ماده اكستازي به طور منظم استفاده شود. ولي بعد از مدتي به طور ناگهاني كنار گذاشته شود؛ چون بدن هنگام مصرف براي تطابق، گيرنده هاي مغزي خود را كم مي كند و زماني كه دارو قطع شود. بدن با كمبود روبه‌رو مي گردد و در اينجا عوارض ترك ظاهر مي شود.

آيا ارتباطي ميان مصرف اين داروها و اعتياد به مواد مخدر وجود دارد؟

اصولاً چون اين داروها از لحاظ مكانيسم عمل كاملاً يا داروهاي مخدر متفاوتند، پس طبعاً ارتباط خاصي ميان اين دو وجود ندارد، چون داروهاي اكستازي به عنوان داروهاي محرك عمل مي كند نه مخدر: البته كساني هم هستند كه اين داروها را توام با مواد مخدر مصرف مي كنند كه در اين صورت عوارض ناخوشايند مصرف توام بسيار بيشتر خواهد بود.

چطور مي توان فهميد كسي داروي اكستازي مصرف مي كند، يعني آيا اين افراد علائم ظاهري خاصي دارند؟

بله در موقع مصرف حاد اين افراد دچار حالات هيجاني خاصي مي شوند كه با وضعيت معمول آنها متفاوت است. نظير تمايل به فعاليت هاي خطرناكي مثل رانندگي‌هاي بي محابا، خوشحالي بيش از اندازه و بويژه اگر فرد اين داروها را توام با الكل و ساير مواد مخدر محرك مصرف كند؛ اما چون عمر دارو كوتاه است. بعد از چند ساعت رخوت، افسردگي و اضطراب جانشين شادي خواهد شد و فرد را به سمت مصرف مجدد خواهد برد. هرچند علائم اختصاصي نيست؛ اما به طور كلي اگر فردي در زمانهاي مختلف روز دچار حالات و احساسات متفاوتي شد. يعني در ساعتهايي شاداب و با نشاط و در برخي ديگر از ساعتها افسرده و ناراحت بود. مي‌توان شك كرد كه فرد احتمالاً از چنين داروهايي استفاده مي كند.

آيا راهي براي ترك مصرف دارو وجود دارد؟

بله براي ترك اين داروها چند مدل پيشنهاد شده است. روان درماني و ديگري دارو درماني از لحاظ دارويي تعدادي از مواد هستند كه مي توانند علائم محروميت از مصرف را كاهش دهند و پس از مدتي فرد را به زندگي عادي بازگشت دهند كه البته اين امر بستگي به اراده شخصي فرد نيز دارد. در مدل دوم، از سوي روان درماني‌هاي فردي و گروهي و خانوادگي و يافتن علل گرايش شخص به اين داروها و تلاش براي حذف اين علتها و… مي توان به درمان اين بيماران اميدوار بود.

با توجه به مضرات مصرف اين داروها، توصيه شما به افرادي كه ندانسته اقدام به استفاده از چنين موادي مي كنند، چيست؟

توصيه من اين است كه استفاده از اين داروها صد در صد اشتباه است؛ چرا كه اين مواد نمي توانند به فرد هيچ كمكي براي حل مشكلات كنند و بالعكس سبب ايجاد عوارض و مشكلات جبران ناپذيري مي شوند كه شايد حتي بازگشت مجدد به شرايط اوليه نيز امكانپذير نباشد جوانان بايد بدانند كه براي ايجاد احساس نشاط و لذت حتماً نياز به يك داده محرك خارجي نيست و اين هيجان و شادابي را مي توان با چيزهايي نظير ورزش و انواع هنرها به دست آورد.

در پايان اگر نكته اي باقي مانده است، بفرماييد؟

با توجه به اين كه بيشترين مصرف كنندگان اين داروها جزو گروه سني جوانان و نوجوانان هستند و يك نوجوان به اقتضاي سن خود هميشه در پي كسب تجربه هاي تازه است و دوست دارد هرچيزي را لمس كند. اين وظيفه خانواده هاست كه در هر زمينه آگاهي هاي لازم را در اختيار جوانان و نوجوانان خود بگذارند و در انتقال ارزشها به فرزندان خود كمك كنند. متاسفانه عده اي از خانواده ها فكر مي كنند كه عنوان كردن برخي مسائل، موجب كشش و گرايش فرزندشان به سوي آن عامل خواهد شد در حالي كه برخي مواقع آگاهي نداشتن از يك موضوع عوارض بدتري را به دنبال خواهد داشت و وقتي نوجوان از راه صحيح از موضوعي مطلع نشود. ناخواسته به سوي آن گرايش پيدا مي كند و از راه تجربه شخصي با آن آشنا خواهد شد و اين آشنايي مي تواند سرآغاز لغزش هايي باشد كه در بيشتر موارد جبران ناپذير است.

آشنايي انسان با مواد مخدر اعتيادآور به هزاران سال پيش باز مي گردد. اما پديده اجتماعي اعتياد تنها يك قرن است كه جوامع بشري را دچار مشكل كرده است. دانشمندان معتقدند اعتياد چيزي فراتر از سوء مصرف و وابستگي به مواد اعتيادآور است. آنان اعتياد را نوعي پديده زيستي، رواني و اجتماعي مي پندارند كه تمايل به مصرف مواد و عدم توانايي در قطع اين عادت، تنها يكي از ابعاد آن است.