تحقیق در مورد بذر سس

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 20 صفحه

 قسمتی از متن .doc : 

‏بذر سس هنگامی که در شرايط مساعد قرار می گيرد جوانه می زند و يک ساقه زير ‏زمينی توليد می کند که اين ساقه زير زمينی بطور بسيار جالبی در خاک حرکت می ‏کند تا به ريشه گياه ميزبان برسد . ‏نحوه ‏حرکت سس به اين صورت است که پس از ‏اينکه تمامی محتويانت بذر صرف رشد ساقه زير زمينی شد جوانه انتهايی ساقه زير ‏زمينی انرژی خود را برای رشد از خود ساقه ميگيرد به اين صورت که مواد غذايی ‏موجود در انتهای ساقه زير زمينی را ميگيرد و صرف رشد خود ساقه زير زمينی می ‏کند به اين ترتيب از انتهای ساقه زير زمينی کاسته و به ابتدای ان اضافه می شود و ‏ساقه زير زمينی رو به جلو حرکت می کند . ‏جهت حرکت هم اتفاقی است اين حرکت ‏تا به آنجا ادامه می يابد که يا ساقه زير زمينی به ريشه گياه ميزبان می رسد و با ‏ترشه آنزيمهايی ديواره سلولی را شکافته و اندام مکنده خود را وارد ريشه می کند و ‏از مواد غذايی ساخته شده توسط گياه ميزبان برای رشد و توليد مثل خود استفاده ‏می کند و يا در اين مدت به هيچ گياهی برخورد نمی کند و مواد غذايی خود را تماما ‏استفاده می کند و از بين ميرود . ‏ساقه سس ‏زرد رنگ می باشد و روی طيف ‏وسيعی از گياهان رشد می کند و باعث از بين رفتن يا ضعيف شدن گياه ميزبان می ‏شود . ‏برای مبارزه با آن هيچ گونه سم

‏اختصاصی ندارد و هنگامی که مزرعه به آن ‏آلوده می شود چون ابتدا بصورت لکه ای ظاهر می شود از سموم علف کش عمومی ‏استفاده می شود که گياه ميزبان را نيز از بين ميبرد ولی اين کار برای جلوگيری از ‏پخش شدن آن در مزرعه ضروری می باشد . ‏در ‏مزارع يونجه از شعله افکن نيز برای از ‏بين بردن گياه استفاده می شود .

‏گل جاليز :

‏گل جاليز نيز مانند سس يک گياه کاملا انگلی می باشد . ‏بذر اين نيز تا ‏۱۳‏ سال می ‏تواند در خاک بماند . ‏بذر گل جاليز هنگامی ‏که در کنار ريشه گياه ميزبان قرار می گيرد

‏توسط ترشحات ريشه گياه ميزبان تحريک می شود و جوانه می زند و سپس اندام ‏مکنده خود را در ريشه گياه ميزبان فرو می برد و از مواد غذايی آن استفاده می کند .

‏برای مبارزه با اين انگل گياهی نيز هيچ علف کش اختصاصی وجود ندارد . ‏البته در ‏بازديدی که از مزارع نونه سيب زمينی در همدان داشتم آنجا از يک قارچ که بطوراختصاصی به گل جاليز حمله می کرد و آن را از بين می برد استفاده کرده بودند که ‏بسيار موفق نيز بود . ‏مبارزه زراعی با اين ‏انگل به اين صورت است که قبل از کشت ‏گياه اصلی گياهان ميزبان ديگری را به عنوان گياه تله در زمين می کاريم که عمدتا ‏از ‏آفتاب گردان و خردل استفاده می شود و هنگامی که گلهای جاليز نيز با اين گياهان ‏رشد کردند زمين را شخم ميزنيم به اين ترتيب تعداد زيادی از گلهای جاليز از بين ‏ميروند و بعد اقدام به کشت اصلی می کنيم .‏عمل شخم را بايد قبل از بذر دادن ‏گلهای جاليز انجام بدهيم .