تحقیق در مورد سبك شناسي هنر

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 22 صفحه

 قسمتی از متن .doc : 

‏سبك شناسي هنر:

‏در اين بخش- كه از كتابي با عنوان سبكهاي هنري از امپراسيونيسم تا اينترنت، نوشته، كلوس ريچارد- سال 1383 گرفته شده- سبكهاي هنزي كه از نظر محتوايي و به خصوص بصري(فرمي) با جنون مرتبط و نزديك هستند، با اولويت و ترتيب تاريخي به شرح ذيل ارايه مي گردد.

‏هنر انتزاعي 1910 م .

Abstract Art

‏دوران هنر انتزاعي در حدود 1910 م . آغاز گرديد . پيش از آن مرجع تصاوير مبتني بر عينيت واقعي و بر مبناي تقليد از طبيعت بود . هنر انتزاعي اشاره به هنري غير ديداري به ويژه در نوع ويژگي هاي هنر اروپايي دارد .

‏آغاز تجرد در هنر به قبل از قرن نوزدهم به ويژه در آثار هنرمندان انگليسي ‏ترنر‏ بر مي گردد . منظره هاي وي در حدود 1840 م . از ويژگي غير ديداري برخوردار و رنگ آميزي آنها عاري از مراجع دنياي خارجي رسم شده بود .

‏در 1910 م . در مونيخ هنرمند نقاش متولد روسيه ، ‏كاندينسكي‏ آثار تجريدي و انتزاعي را نقاشي مي نمود . همچنين وي كتاب روحانيت در هنر را به رشته تحرير در آورد كه رساله فرضيات وي مبتني بر شكل و رنگ در هنر به صورت انتزاعي است . روش هاي رسيدن به هنر انتزاعي است . روش هاي رسيدن به هنر انتزاعي به دو صورت اساسي و مجزا است . يكي هندسي ، آن گونه كه در آثار ‏موندريان‏ ، ‏ال ليسيتسكي‏ و هنرمندان ساختار گرا ديده مي شود و ديگري بياني احساسي تر و وابسته به ادراك حسي و دروني كه در كارهاي

‏كاندينسكي‏ ، ‏كوپكا‏ و همچنين در آثار آمريكايي ها از جمله ‏هارتلي‏ وجود دارد

‏جريان هاي هنري انتزاعي و تجريدي توسط هنرمندان جوان خيلي سريع تابيعت و گسترش يافت و با تغييرات بي شماري همچنان پايدار ماند .

‏دادا 1916 م .

Data

‏در سال 1916 م . يك گروه از هنرمندان اروپايي در شهر ‏زوريخ‏ با يكديگر ملاقات كردند . نقاشان ، پيكره سازان و نويسندگاني كه خود را دادائيست معرفي كردند .

‏دادا يك كلمه محمل بود و فقط به عنوان هنري اعتراض آميز عليه زيبايي و زيبايي شناسي و انكار ، دست به خلاقيت زدند . آنها به وسيله وحشي گري و وحشت زدگي ناشي از جنگي مكانيزه اين احساس را داشتند كه تمامي ارزش هاي تمدن غربي بي اعتبار شده بود دادا يك شورشي بود كه نظم و قانون را دست مي انداخت و براساس هرج و مرج ، تاريكي ، اتفاقات ، خود بيگانگي ، طعنه و در حال دلقك بازي كردن به طور عمومي بيان مي شد . شروع اين جريان هنري علاوه بر زوريخ در پاريس و نيويورك نيز به وجود آمد.

‏سردمدران اين جريان هنري ‏آرپ‏ ، ‏دوشامپ‏ ، ‏ارنست‏ ، ‏پيكابيا‏ ، ‏من ري‏ و ‏شويترز‏ بودند

‏اين جريان هنري توسط نويسنده تريستان ‏تزارا‏ اعلام گرديد و نقاشان به زودي جهان بيني هيچ گرايي را در هنرهاي تجسمي اجرا كردند . تجربه اين هنرمندان با استفاده از كلاژهايي از پاره هاي كاملا نامربوط ديداري انتخاب مي شد و به دلخواه از كنار يكديگر قرار دادن آنها فرصتي آزمايشگرايانه تا حدي

‏بر خلاف عقل سليم‏ در برگزاري جشن هاي پيش پا افتاده انجام مي گرفت كه در آن با ايفاي نقشي با بيان كلمات التماس آميز ، بذله گويي هاي بي ارزش يا حتي ‏تركيبات ديوانه‏ ‏وار‏ كه وجود تناقض هاي تلفيق ناپذيري داشت ، بيان مي كردند .

‏شايد ‏پيشروترين هنرمند دادائيست مارسل دوشامپ‏ بوده است . وي يك آبريزگاه ، يك بيل زغال و يك جاي بطري در نمايشگاه هنري به نمايش گذاشت و به چنين توليدي آثار پيش ساخته اتلاق كرد و از نظر او اعتراضي بود تا اعلام كند هنر بد چنين است .

‏در دراز مدت اين روش هاي اجرايي نمي توانست براي هنرمند به عنواني يك بيان راضي كننده باشد دادا در واقع يك گذرگاه مقصد پاياني محسوب مي شد .

‏بعضي از هنرمندان دادائيست به مكتب سورئاليسم پيوستند و تا زماني كه بيانيه آنها در سال 1924 م . تغيير يافت همچنان وجود داشتند .

‏نقاشي متافيزيك 1917 م .

Pittura Metafisica

‏يك سبك نقاشي ايتاليايي است و بر طبق فرهنگ و بستر متافيزيك اين گونه تعريف شده است ‏شاخه اي از فلسفه است كه به اصول و مباني اوليه رسيدگي و جستجوگري هايي را براي شناخت طبيعت و توضيح حقيقت مشخص مي نمايد‏ .

‏در سال 1917 م . ‏دكريكو‏ به همراهي ‏كارا‏ روشي را براي دست يابي به اين سبك هنري به دست آورد .