تحقیق در مورد نقش زن از دیدگاه امام

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  .docx ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 16صفحه

 قسمتی از متن .docx : 

1

‏به نام خدا

‏دیدگاههای امام خمینی (ره)

(1

‏نقش زن از دیدگاه امام خمینی:

‏یکی از مهمترین الگوهای دین‏شناختی حضرت امام در حوزه مسایل زنان که در واقع ‏وجهی اساسی در تمایز میان اندیشه و نگاه ایشان و بسیاری از بزرگان دیگری که از زبان ‏دین سخن می‏گفتند و می‏گویند، به شمار می‏رود، اصل و محور فراگیر و گسترده‏ای است ‏که در اینجا با عنوان مسؤولیت و دخالت در سرنوشت از آن نام می‏بریم.این مهم با توجه ‏به سرفصلها و موضوعات متعددی که در مصداق‏یابی آن از منظر اندیشه امام وجود دارد و ‏می‏تواند با تعابیر دیگر و یا در چند بخش مجزا مطرح شود.مجال اندک مقاله چاره‏ای جز ‏شرح اجمالی و پرداختن فهرست گونه به بخشی از عناوینی که زیر مجموعه این اصل قرار ‏می‏گیرند، باقی نمی‏گذارد. آنچه در این بخش مورد نظر است عمدتا از وجهه نظر مسؤولیت ‏عملی زن در دو حوزه فرد و جامعه است و نگاهی به بعد کلامی و مباحث انسان شناختی ‏ندارد.در آن زمینه به همان شرحی که در محور «خوشبختی، کالای مشترک‏» ، آمد بسنده ‏می‏کنیم. تردیدی نیست و کسی نیز نمی‏تواند تردید کند که زن نیز یکسان با مرد، در ‏سرنوشت‏خود دخیل است و پاسخگوی عمل خود می‏باشد.مدار تکلیف و مسؤولیت، عبارت است از ‏اراده و اختیار و آزادی عمل از یک سو، و خرد و آگاهی از سوی دیگر.و هر انسانی، زن ‏یا مرد، در گرو دستاوردها و اکتسابات خود است، چه خوب و چه بد:

‏کل نفس بما کسبت رهینة

‏و:

‏لها ما کسبت و علیها ما اکتسبت.

‏در اینها تردیدی نیست و کسی نیز تردید نکرده است و نیازی به شرح و بسط آن ‏نمی‏باشد.آنچه در این مختصر از منظر دین‏شناسی امام به آن اشاره می‏کنیم، همسانی زن ‏و مرد و مسؤولیت مشترک آنان در حوزه عمل بانوان بویژه در زمینه‏های حضور اجتماعی ‏می‏باشد.مظاهر حضور اجتماعی اعم از تلاشهای فرهنگی، آموزشی، سیاسی و هنری، تحصیل، ‏اشتغال، و تولیدات صنعتی، کشاورزی و دامی و دیگر فعالیتهای اجتماعی با «حفظ جهات ‏شرعی‏» اختصاص به قشری یا جنسی خاص ندارد و زنان نیز نه تنهاحق پرداختن به آنها را ‏دارند بلکه در بسیاری موارد تکلیف دینی و اجتماعی آنان به شمار می‏رود و تلاش حضرت ‏امام نیز طی سالهای مبارزه و پس از آن، از جایگاه مرجعی بزرگ و

2

‏رهبری که فقط و فقط ‏از موضع احکام دین و تکالیف اسلامی سخن می‏گوید، مصروف این شد که بانوان را به صحنه ‏آورد و از قید و بندهای خرافه‏ای و محرومیتهای خودساخته‏ای که بر تلاش اجتماعی و ‏نقش‏آفرینی آنان با توطئه دشمنان و ناآگاهی توسط برخی دوستان بسته شده بود بگشاید و ‏آنان را به مرحله‏ای از رشد و بالندگی برساند که در ردیف یکی از افتخارات خود و ‏جامعه اسلامی در آغاز وصیت‏نامه سیاسی الهی خویش اعلان کند:

‏ما مفتخریم که بانوان و زنان پیر و جوان و خرد و کلان در صحنه‏های فرهنگی و ‏اقتصادی و نظامی حاضر و همدوش مردان یا بهتر از آنان، در راه تعالی اسلام و مقاصد ‏قرآن کریم فعالیت دارند…و از محرومیتهایی که توطئه دشمنان و ناآشنایی دوستان از ‏احکام اسلام و قرآن بر آنها بلکه بر اسلام و مسلمانان تحمیل نمودند، شجاعانه و ‏متعهدانه خود را رهانده و از قید خرافاتی که دشمنان برای منافع خود به دست نادانان ‏و بعضی آخوندهای بی‏اطلاع از مصالح مسلمین به وجود آورده بودند، خارج نمودند ‏.

‏اصل همسانی زن و مرد در جایگاه اجتماعی و حضور سازنده و فعال در صحنه‏های مختلف ‏جامعه به عنوان یک انسان مستقل، امری نیست که آشنایان به اسلام بی‏آلایش و رها از ‏داوریهای پیش‏ساخته و تکلفهای خودساخته، به آن اذعان نداشته باشند.مفسر عالی‏قدر، ‏علامه طباطبایی در شرح جایگاه اجتماعی زن در بیانی کلی می‏نویسد:

‏و اما وزنها الاجتماعی: فان الاسلام ساوی بینها و بین الرجل من حیث تدبیر شؤون ‏الحیاة بالارادة و العمل فانهما متساویان من حیث تعلق الارادة بما تحتاج الیه ‏البنیة الانسانیة فی الاکل و الشرب و غیرها من لوازم البقاء، و قد قال تعالی:

«‏بعضکم من بعض‏» ‏، فلها ان تستقل بالارادة و لها ان تستقل بالعمل ‏و تمتلک نتاجها کما للرجل ذلک من غیر فرق،

«‏لها ما کسبت و علیها ما اکتسبت‏»

‏محصول این بخش سخن علامه این است که زن در برآوردن نیازهای انسانی و اجتماعی ‏خویش با مرد یکسان است و می‏تواند مستقلا تصمیم بگیرد و مستقلا عمل کند و مالک ‏دستاوردهای خود است.در نگاه ایشان تنها دو ویژگی در زن است که طبعا و به مقتضای آن ‏دو، مسؤولیتهای خاصی را متوجه او می‏سازد:

‏احدیهما: انها بمنزلة الحرث فی تکون النوع و نمائه فعلیها یعتمد النوع فی بقائه ‏فتختص من الاحکام بمثل ما یختص

4

‏به الحرث، و تمتاز بذلک من الرجل.و الثانیة: ان ‏وجودها مبنی علی لطافة البنیة و رقة الشعور، و لذلک ایضا تاثیر فی احوالها و ‏الوظائف الاجتماعیة المحولة الیها.

«‏آن دو ویژگی، یکی جایگاه و مسؤولیت زن در چرخه شکل‏گیری وجود آدمی و رشد آن است ‏که بقای نسل متکی بر این جایگاه است و طبعا در «تشریع‏» و تنظیم مناسبات اجتماعی به ‏مقتضای آن و نه بیشتر، احکام و مسؤولیتهایی را متوجه او می‏سازد، و دوم، ساختار ‏لطافت‏آمیز و ظرافتهای ادراکی وی است که به گونه‏ای در مسؤلیتهای محوله به او ‏تاثیرگذار می‏باشد» و شرح آن در بخش دیگری از همین نوشته با عنوان «عاطفه زن، نقطه ‏عطف زندگی‏» آمده است.

‏حضرت امام به مقتضای شناخت همه جانبه و عمیقی که از آموزه‏های دینی دارند – به ‏شرحی که در مقدمه گذشت – رسالت‏خود و انقلاب اسلامی را دستیابی زنان به مقام والای ‏انسانی می‏دانند، به گونه‏ای که بتواند در سرنوشت‏خود دخالت کند:

‏ما می‏خواهیم زن به مقام والای انسانیت‏برسد.زن باید در سرنوشت‏خودش دخالت داشته ‏باشد.

‏اگر قرآن کریم سرنوشت جوامع را به دست‏خود آنان می‏داند و پیشرفت و تحولات نیک ‏آن را در سایه تلاشهای آحاد جامعه معرفی و انحطاط اخلاق و فرهنگ و زوال نعمتها و ‏شکست تمدنها را نیز ناشی از عملکرد خود مردم می‏شمارد ‏این «مردم‏» ‏اختصاص به گروهی خاص ندارد.جلوه‏ای از این اصل قرآنی همان است که در سخنان امام ‏بارها بر آن تاکید شده است; از جمله اینکه:

‏اسلام زن را مثل مرد در همه شؤون، همان طوری که مرد در همه شؤون دخالت دارد، ‏دخالت می‏دهد.

‏حضرت امام چنان که اشاره شد، دخالت در سرنوشت‏خود و شؤون اجتماعی را نه تنها حق ‏بانوان بلکه تکلیف شرعی و به عنوان عمل به وظیفه دینی و اجابت دعوت الهی می‏شمارند ‏و این، آن الگویی است که ما را در شناخت‏بیشتر دین یاری می‏دهد و یک عامل اساسی در ‏برتری اسلام در تکریم شخصیت زنان و حمایت از حقوق اجتماعی و سیاسی آنان و تاکید بر ‏مشارکت و حضور آنان در عرصه‏های مختلف اجتماعی در مقایسه بادیگر مکاتب و نظامها ‏است.

‏این بانوان را کی بسیج کرده که در همه شؤون کشور دخالت می‏کنند و دخالت‏بجایی ‏همه می‏کنند؟ اینها را کی، ‏اینها را خدا دعوت کرده است.اینها لبیک برای خدا دارند ‏می‏گویند.

‏پیامبر اکرم (ص) دعوت خویش را از روز نخست متوجه همه اقشار اجتماعی ‏می‏دانست.دومین فردی که به او ایمان آورد یک زن بود که تا آخر نیز به پای ایمان