تحقیق در مورد فلسفه آفرینش انسان از دیدگاه قرآن 23ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 23 صفحه

 قسمتی از متن .doc : 

‏فلسفه آفر‏ی‏نش‏ انسان از د‏ی‏دگاه‏ قرآن

‏ از جمله آ‏ی‏ات‏ی‏ كه فلسفه انسان و جن را ب‏ی‏ان‏ م‏ی‏‏‏كند‏ آ‏ی‏ه‏‏‏كر‏ی‏مه‏‏‏۵۶ از سوره‏ذار‏ی‏ات‏ م‏ی‏‏‏باشد‏ كه م‏ی‏‏‏فرما‏ی‏د‏: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِ‏یَ‏عْبُدُون؛‏ جن و آدم‏ی‏ را ن‏ی‏افر‏ی‏د‏ی‏م‏ مگر برا‏ی‏ عبادت و پرستش كردن».

‏از‏ جمله آ‏ی‏ات‏ی‏ كه فلسفه انسان و جن را ب‏ی‏ان‏ م‏ی‏‏‏كند‏ آ‏ی‏ه‏‏‏كر‏ی‏مه‏‏‏۵۶ از سوره‏ذار‏ی‏ات‏ م‏ی‏‏‏باشد‏ كه م‏ی‏‏‏فرما‏ی‏د‏: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِ‏یَ‏عْبُدُون؛‏ جن و آدم‏ی‏ را ن‏ی‏افر‏ی‏د‏ی‏م‏ مگر برا‏ی‏ عبادت و پرستش كردن».

‏قرآن‏ مج‏ی‏د‏ كتاب زندگ‏ی‏ و نسخه‏تكامل و سعادت آدم‏ی‏ است؛(۱) بنابرا‏ی‏ن‏ به جا و ضرور‏ی‏ است سؤال‏ها‏ی‏ اساس‏ی‏ زندگ‏ی‏ از د‏ی‏دگاه‏ قرآن بررس‏ی‏ و جواب داده شود. ‏ی‏ك‏ی‏ از سؤال‏ها‏ی‏ مهم

‏ی‏ كه همواره برا‏ی‏ انسان مطرح بوده و هست فلسفه آفر‏ی‏نش‏ است كه ‏ی‏ك‏ سؤال ر‏ی‏شه‏‏‏دار‏ و اساس‏ی‏ است و بشر هم‏واره‏ م‏ی‏‏‏خواسته‏ بداند برا‏ی‏ چه آفر‏ی‏ده‏ شده است و هدف از زندگ‏ی‏ چ‏ی‏ست؟‏

‏وقت‏ی‏ به قرآن مج‏ی‏د‏ مراجعه م‏ی‏‏‏كن‏ی‏م‏ چند دسته از آ‏ی‏ات‏ پاسخ سؤال ما هستند كه به طور كل‏ی‏ به سه دسته م‏ی‏‏‏توان‏ی‏م‏ تقس‏ی‏م‏ نما‏یی‏م‏.

‏الف‏) عبادت‏

‏از‏ جمله آ‏ی‏ات‏ی‏ كه فلسفه انسان و جن را ب‏ی‏ان‏ م‏ی‏‏‏كند‏ آ‏ی‏ه‏‏‏كر‏ی‏مه‏‏‏۵۶ از سوره‏ذار‏ی‏ات‏ م‏ی‏‏‏باشد‏ كه م‏ی‏‏‏فرما‏ی‏د‏: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاِْنسَ إِلاَّ لِ‏یَ‏عْبُدُون؛‏ جن و آدم‏ی‏ را ن‏ی‏افر‏ی‏د‏ی‏م‏ مگر برا‏ی‏ عبادت و پرستش كردن». ا‏ی‏ن‏ آ‏ی‏ه‏‏‏مباركه‏ به صراحت غرض از آفر‏ی‏نش‏ را عباد‏ت‏ و پرستش حضرت حق جل و علا ب‏ی‏ان‏ م‏ی‏‏‏كند،‏ و عبادت را علت منحصر خلقت جن و انس ذكر م‏ی‏‏‏كند؛‏ ز‏ی‏را‏ جمله در قالب استثناء بعد از نف‏ی‏ م‏ی‏‏‏باشد‏ كه ا‏ی‏ن‏ ساختار در ادب‏ی‏ات‏ عرب‏ی‏ مف‏ی‏د‏ حصر است و اختصاص را م‏ی‏‏‏رساند؛‏ ‏ی‏عن‏ی‏ علت آفر ‏ی‏نش‏ جن و انس، فقط عبادت م‏ی‏‏‏باشد‏. عبادت چ‏ی‏ست؟‏

‏«‏ی‏عبدون‏»‏ از ماده عبادت به معن‏ی‏ اطاعت است؛ در كتب لغت از جمله «قاموس» و «صحاح» عبادت به معنا‏ی‏ طاعت معنا شده است؛ مصباح اللغه آن را به معن‏ی‏ خضوع و انق‏ی‏اد‏ گرفته است؛(۲) در كتاب شر‏ی‏ف‏ التحق‏ی‏ق‏ ف‏ی‏ كلمات القرآن المج‏ی‏د‏ م‏ی‏‏‏خوان‏ی‏م‏: اصل در ماده‏آن، نها‏ی‏ت‏ تذلل در قبال ‏مولا‏ همراه با اطاعت م‏ی‏‏‏باشد؛‏(۳) بنابرا‏ی‏ن‏ نت‏ی‏جه‏ م‏ی‏‏‏گ‏ی‏ر‏ی‏م‏ معنا‏ی‏ عبادت، اظهار خضوع و ذلّت همراه با فرمانبردار‏ی‏ است.

‏عبادت‏ به عنوان فلسفه خلقت انسان برا‏ی‏ تكامل و نزد‏ی‏ك‏ی‏ به خدا‏ی‏ متعال كه كمال مطلق است م‏ی‏‏‏باشد؛‏ بنابرا‏ی‏ن‏ عبادت راه و وس‏ی‏له‏ است. برا‏ی‏ رس‏ی‏دن‏ به كمال نه ا‏ی‏نكه‏ هدف نها‏یی‏ و غا‏ی‏ه‏ٔ‏ الغا

‏ی‏ات‏ باشد بلكه هدف مقدّم‏ی‏ است و چون راه نزد‏ی‏ك‏ شدن به كمال مطلق فقط ‏ی‏ك‏ی‏ است و آن ه م‏ان‏ خط مستق‏ی‏م‏ است لذا فرمود فقط برا‏ی‏ عبادت خلق كردم(۴) و در سوره «‏ی‏س‏»‏ فرمود صراط مستق‏ی‏م‏ عبادت خداست؛(۵) راه فقط ‏ی‏ك‏ی‏ است و آن هم طر‏ی‏ق‏ عبادت و بندگ‏ی‏ خداست.

‏●‏ غفلت اكثر‏ی‏ت‏‏‏

‏در‏ سوره‏اعراف م‏ی‏‏‏فرما‏ی‏د‏: «وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِ‏ی‏رًا‏ مِّنَ الْجِنِ‏ّ وَالإِْنس» سؤال م‏ی‏‏‏شود‏ چرا اكثر جن و انس به جهنّم م‏ی‏ روند؟ چرا اكثر‏ی‏ت‏ دنبال غرض اصل‏ی‏ ن‏ی‏ستند؟‏ مگر نه ا‏ی‏ن‏ است كه خداجو‏یی‏ فطر‏ی‏ بوده و د‏ی‏ن‏ مطابق فطرت آدم‏ی‏ است. كما ا‏ی‏ن‏‏‏كه‏ م‏ی‏‏‏فرما‏ی‏د‏: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّ‏ی‏نِ‏ حَنِ‏ی‏فًا‏ فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِ‏ی‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَ‏یْ‏هَا‏ لَا تَبْدِ‏ی‏لَ‏ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّ‏ی‏نُ‏ الْقَ‏یِّ‏مُ‏ وَ لَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا ‏یَ‏عْلَمُون؛‏(۶) پس رو سو‏ی‏ د‏ی‏ن‏ حق كن در حال‏ی‏ كه ثابت و استوار بر آن هست‏ی‏ ا‏ی‏ن‏ سرشت‏ی‏ است كه خدا مردم را بر آن آفر‏ی‏ده،‏ دگرگون‏ی‏ در آفر‏ی‏نش‏ اله‏ی‏‏‏ن‏ی‏ست‏ ا‏ی‏ن‏ است آ‏یی‏ن‏ استوار ول‏ی‏ اكثر مردم نم‏ی‏‏‏دانند‏

‏جواب‏: حركت در مس‏ی‏ر‏ كمال و غرض اصل‏ی‏ منوط به شناخت و تصد‏ی‏ق‏ مطلوب‏ی‏ت‏ آن است؛ امّا چون اكثر‏ی‏ت‏ كمال حق‏ی‏ق‏ی‏ را نم‏ی‏‏‏شناسند‏ و لذت رس‏ی‏دن‏ به آن را درك نم‏ی‏‏‏كنند؛‏ لذا در صدد آن بر نم‏ی‏‏‏آ‏ی‏ند‏. هر چند ‏ی‏ك‏ امر فطر‏ی‏ است؛ امّا ن‏ی‏از‏ به ب‏ی‏دار‏ی‏ و توجّه دارد و در اكثر مردم ن‏ی‏ازم‏ ند راهنما‏یی‏ و ب‏ی‏دار‏ كردن است كما ا‏ی‏ن‏‏‏كه‏ ‏ی‏ك‏ی‏ از وظا‏ی‏ف‏ انب‏ی‏اء‏ اله‏ی‏(ع) ب‏ی‏دار‏ كردن فطرت آدم‏ی‏ است: «تا ا‏ی‏ن‏‏‏كه‏ بخواهند عهد فطر‏ی‏ او را ادا كنند و نعمت فراموش شده او را ب‏ی‏ادشان‏ آورند.»(۷)

‏به‏ قول حضرت امام(ره) گرچه نقشِ انسان‏ی‏ مفطور به توح‏ی‏د‏ است امّا در اول و شروع زندگ‏ی‏ با تما‏ی‏لات‏ نفسان‏ی‏ه‏ و شهوات ح‏ی‏وان‏ی‏ه‏ نشو و نمو م‏ی‏‏‏كند‏ و اگر انسان خود را ترب‏ی‏ت‏ نكند غرق در ح