97 – پروژه آماده: تاریخچه آموزش کتابداری در کشورهای مختلف و ایران – 17 صفحه فایل ورد (word)

در ايالات‌متحده نخستين دوره رسمى آمورش کتابدارى در سال ۱۸۸۷ در کتابخانه دانشگاه کلمبيا، واقع در نيويورک توسط کتابدار آن (ملويل ديوئي) تشکيل شد. در آن زمان سه نوع دوره آموزش کتابدارى وجود داشت. مدارس کتابدارى (وابسته به يک دانشگاه يا يک مؤسسه آموزشى و يا يک کتابخانه؛ کلاس‌هاى تابستانى (دوره‌هاى کوتاه‌مدت)؛ کلاس‌هاى کارآموزى (دوره‌هاى برنامه‌ريزى شده کارورزى محلى و تخصصي) دوره دوساله مدرسه ايالتى نيويورک فقط براى فارغ‌التحصيلان مدارس عالى بود و درجه ليسانس کتابدارى اعطاء نمى‌کرد. برنامه هر دوره دوساله از چهار قسمت تشکيل مى‌شد: مديريت، کتاب‌شناسي، کارهاى عملي، خدمات فنى … .

ملويل ديوئى مشهورترين نام در کتابدارى آمريکا است. يکى از کارهاى عمده او نظام رده‌بندى ده‌دهى اعشارى است که به Dewey Decimal Classification-DDC مشهور است.

تاریخچه آموزش کتابداری

مقدمه:

به زبان ساده تاریخ از زمانی شروع شد که بشر کتب و اسنادی از خود بر جای گذاشت و کتابداری در ترین شکل خود زمانی شروع شد که نوشته و کتاب به وجود آمد. کتابداری علمی است که با دانش مدون سر و کار دارد پس ابتدای دانش مدون آغاز علم کتابداری است.

از اطلاعات جسته گریخته ای که از دوران قدیم به دست آمده پیداست که کتابداران دارای ویژگی های خاصی بوده اند و هر کسی نمی توانست عهده دار این امر باشد. مثلا معمولا کتابداران افرادی دانشمند بودند. کتابداران کتابخانه های الواح گلین بابل و آشور را “استاد الواح مکتوب” می نامیدند. آنها لزوما افرادی کارآزموده بودند که می بایست فنون ویژه ای را می گذراندند و تعلیم می دیدن و سپس چند سال دوره کارآموزی می گذراندن تا در حرفه کتابداری متبحر شوند. پس اصل دانشمند بودن کتابدار یا نیاز به تعلیم کتابداران نشان دهنده اهمیت نقش کتابدار و ضرورت آموزش کتابداری بوده است. در قرون وسطی نیز بر کسب مهارت های فنی در حرفه کتابداری بسیار تاکید می شد.

رشد کتابخانه ها موجب تغییراتی در حرفه کتابداری و پیشرفت علم کتابداری شد و ضرورت تربیت کتابدار و کارآموزی آنها بیشتر احساس شد و بدین ترتیب کتابداری نوین با پیشگامانی چون چارلز ام کاتر، ملویل دیویی و رانگاناتان وارد مرحله تازه ای شد.