تحقیق درباره شبکه‌ های ATM

↓↓ لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word 

 (قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:12

قسمتی از متن فایل دانلودی:

ATM       مخفف Asynchronous Transfer Mode؛ حالت انتقال ناهمزمان، نوعي تكنولوژي

است كه قابليت انتقال بلادرنگ دارد، صدا، تصوير و ترافيك رله قابي رادر شبكه هاي كامپيوتري فراهم مي كند. واحد اصلي انتقال در اين روش بسته اي ۵۳ بايتي با طول ثابت است كه از ۵بايت جهت اعمال كنترلي واز ۴۸بايت باقيمانده براي انتقال داده استفاده مي شود. لايه اي كه با عنوان ميانجي بين لايه هاي سطح بالا و پايين عمل كرده وانواع مختلف داده (از جمله صدا، تصوير و قاب داده ها) را به داده هاي۴۸ بايتي موردنياز ATM تبديل مي كند، ATM Adaptation Layer يا AAL ناميده مي شود.

   اين پروتکول يک تکنولوژی جديدی است که تحولی از پژوهش های آزمايشگاهی گرفته تا مسائل بازرگانی و تجاری، ايجاد کرده است و سازگاری با فيبر نوری و همچنين با CAT 5 دارد و قابليت ارتقاء دادن به سرعتهای بالاتر نيز می باشد و در آينده بيشتر در دسترس مهندسان خواهد بود و قيمت آن نيز بيشتر از پيش نزول خواهد کرد.

                          شبکه‌های ATM

        در اینجا سعی شده است معرفی مختصر و سریعی از شبکه‌های سریع ATM به عمل آید. از آنجا که ATM به عنوان بستر شبکه مخابراتی جهت ارزیابی کارایی استفاده شده است، بحث حول تمامی جزئیات آن در اینجا ضروری به نظر نمی‌رسد. لذا تنها بخش‌هایی از استاندارد ATM را با جزئیات بررسی خواهیم کرد که در بخش‌های آتی مقاله مورد نیاز است و در سایر مباحث تنها به اشاره‌ای مختصر بسنده خواهیم نمود.

 1-2     شبکه‌های بسیار سریع

در اواخر قرن بیستم میلادی شبکه با رشد نمایی هم از لحاظ ابعاد و هم از لحاظ سرعت‌ها شاید بیشترین جهش تکنولوژیکی را در بین سایر تکنولوژی‌ها داشته است. این پیشرفت بسیار سریع به حدی بود که سرعت پیشرفت سخت‌افزار از سرعت پیشرفت نرم‌افزار و پروتکل‌ها گاهی پیشی گرفت.

تا قبل از مطرح شدن تکنولوژی‌های مخابراتی بسیار سریع امروزی، تجهیزات شبکه بخصوص سئویچ‌های میانی که بیشترین بار ترافیکی را تحمل می‌کنند می‌توانستند براحتی با قدرت پردازشی‌ای که تکنولوژی در آن زمان امکانپذیر می‌نمود در مدت زمان متناسب با تاخیرهای فیزیکی مخابراتی تمامی بار ورودی را پردازش کرده و الگوریتم‌های پیچیده‌ای را برای سیاست‌های مسیریابی خود اعمال نمایند. ولی با توجه به این که ظرفیت پردازشی پردازنده‌ها در مقابل سرعت‌های مخابراتی پیشرفت بسیار کند‌تری داشته امروزه امکان پردازش کامل اطلاعات در همه نقاط شبکه امکانپذیر نیست.

برای مقایسه ساده بین افزایش سرعت پردازنده‌ها و سرعت شبکه‌ها مشاهده می‌شود که در طی مدتی که سرعت پردازنده‌ها از MHz 100 به GHz 1 افزایش یافته است سرعت شبکه‌های محلی از MHz 10 ( Ethernet ) به GHz 1 ( شبکه‌های فیبر نوری )  افزایش یافته است که ده برابر بیشتر از روند افزایش سرعت پردازنده‌ها است.

بطور کلی در شبکه‌ها و پروتکل‌هایی که سرعت آنها مرز گیگاهرتز را می‌شکند اکنون دیگر پردازش پیچیده ترافیک شبکه امکان‌پذیر نمی‌باشد.

و…