پاروپوینت خودآگاهی

پاروپوینت خودآگاهی 19 اسلاید همراه تصاویر

مقدمه
نوجوانی دوره ی تغییرات بزرگ است: تغییرات سریع احساسی، فیزیکی و اجتماعی (آخنباخ و گیتلمن ، 2003). نوجوان به دلیل تجربه اندک و مهارت‌های سازگاری کم، آمادگی بیشتری برای پرداختن به رفتارهای ضد‌‌اجتماعی مانند دزدی، فرار از خانه، مدرسه و سوءمصرف مواد دارد (نایتینگل و فیشهاف ، 2002). این دوره زمانی است که نوجوانان نقش ها و مسئولیت های جدید را می پذیرند و مهارتهای اجتماعی را برای بر عهده گرفتن آن نقشها فرا می گیرد (هریس ؛ دانکن و بویسجولی ، 2002)، رفتارهای پرخطر ممکن است شامل رفتارهایی که آسیب فیزیکی سریعی می زند (مانند خشونت) و یا شامل رفتارهایی با تاثیر منفی روبه افزایشی (مانند اعتیاد) باشد. رفتارهای پرخطر همچنین می تواند شکافی در رشد نوجوان ایجاد کند و یا مانع رشد طبیعی فرد و تجربه های معمولی سنین نوجوانی گردد. برای مثال بارداری در سنین نوجوانی می توان از تجارب معمولی نوجوانی مانند ادامه تحصیل، دوستی با همتایان شود (گازمن و بوش ، 2007).

گازمن و بوش (2007)، چند عامل که نوجوانان را مستعد رفتارهای پرخطر می سازد را شناسایی کرده اند: در سطح فردی، عدم آگاهی از توانایی ها، کسانی که عزت نفس پائینی دارند، کسانی که در گروه های منفی همسالان عضویت دارند و کسانی که تعهد مدرسه ای ضعیفی دارند. عوامل دیگری مانند ارتباط والد-فرزندی ضعیف، نظارت والدینی ضعیف (مانند والدینی که از محل نوجوانان خود بی خبرند ) و فقدان حمایت خانوادگی. شگفت انگیز نیست اگر والدین خودشان به رفتارهای پرخطر اشتغال داشته باشند، نوجوانان نیز با رفتارهای پرخطر به ایفای نقش می پردازند.جو مدرسه ای ضعیف، وضعیت اقتصادی- اجتماعی ضعیف، فقدان یا ضعف روابط مانند نوجوانان بی سرپرست که در خطر بیشتری برای داشتن رفتارهای منفی هستنداز آنجا که رفتارهای پرخطر خاص دوره نوجوانی می باشد به نظر می رسد که آموزش مهارت های خودآگاهی نقش پیشگیری کننده ای در ارتکاب به این نوع رفتارها داشته باشد. شناخت گرایان برآنند که سازگاری و به دست آمدن همسانی با ضرورتهای محیطی، کارکرد ساختار هوشمند و تحقیق بخش بقای آن است (گلاسفلد ، 1996؛ به نقل از لطیفیان و سیف، 1386). خودآگاهی که حاصل رشد ساختارها و فرآیندهای شناختی و نیز عواطف و احساسات تنیده در آن به شمار می آید و از نخستین سالهای دوران کودکی تا بزرگسالی، از تعاملهای اجتماعی و روابط بین فردی تاثیر می پذیرد یکی ملزومات سازگاری است (هارتر ، 1999؛ به نقل از لطيفيان و سيف، 1386).