اشتغال زنان

عنوان: اشتغال زنان

قالب بندی: WORD

تعداد صفحات: 14

این تحقیق در مورد اشتغال زنان بوده و به بیان تاریخچه و موانع پیش روی اشتغال زنان در جامعه بحث می نماید. این تحقیق به دانشجویان رشته های علوم اجتماعی، اقتصاد و دیگر رشته های مرتبط پیشنهاد می گردد.

مقدمه

امروزه شاغل بودن زنان، يکی از مسائلی است که در اجتماع مطرح است و زنان به علل گوناگون به کار روی می‏آورند و حتی مجبور گشته‏اند علاوه بر مسئوليت‏های خود در خانه و تربيت فرزندان، مسئوليت‏های اجتماعی را نيز پذيرا گردند. در اينجاست که ما با قشری به عنوان «زنان شاغل» روبه‏رو می‏شويم. افرادی که در دو جبهه مهم يعنی جامعه و خانواده مشغول خدمت و انجام وظيفه می‏باشند.

در گذشته، زن، غالبا نقش مادر و همسر را به عهده داشت و به انجام امور خانه می‏پرداخت. اگر هم در اموری مانند کشاورزی و دامداری و امثال آن شرکت داشت، دامنه چنين مشارکت‏هايی در حدی بسيار محدود و منحصر به تأمين نيازهای خانواده بود اما با تغيير شرايط اقتصادی و اجتماعی و پيچيده‏تر شدن تقسيم کار، امروزه زنان علاوه بر ايفای نقش‏های فوق، پذيرای مسئوليت‏های عمده‏تر نظير اشتغال در بيرون از خانه می‏باشند.

منظور از اشتغال، حرفه يا کار است که فرد در عوض آن حقوق يا خدمتی دريافت می‏کند.

اشتغال زنان با پيشرفت جوامع، تغيير و تحول پيدا کرده است. ورود ماشين و صنعت بر اشتغال زنان اثر گذاشته و آنان را از مشاغل سنتی به سوی بخش‏های صنعتی سوق داده است.

نيل به تعادل‏های اساسی جغرافيايی، افزايش مشارکت‏های آگاهانه سياسی و اجتماعی در برنامه‏ريزی‏های توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور، ريشه‏کن کردن بی‏سوادی و گسترش آموزش‏های فنی و حرفه‏ای با افزايش ميزان اشتغال زنان و مشارکت‏های اقتصادی آنان، رابطه تنگاتنگ و در هم تنيده دارد و همين طور بهبود الگوی معيشتی خانواده، نحوه تنظيم روابط درون خانواده و تربيت فرزندان از جمله مواردی است که ارتباط نزديک با ميزان سواد و تحصيلات و مشارکت‏های اقتصادی، سياسی و اجتماعی زنان در بيرون از خانوار دارد.

زنان بايد در تصميم‏گيری، به ويژه در امور مربوط به توزيع کار، منابع، درآمد و هزينه، مشارکت بيشتری پيدا کنند. چنين مشارکتی را بايد هم از طريق سازمان‏هايی که خودِ زنان تشکيل می‏دهند و هم از راه عضويت آنها در سازمان‏های ديگر تشويق کرد.

در تقسيم‏بندی مشاغل، به مشاغل بخش‏های سنتی و کمتر توسعه‏يافته و بخش‏های نوين، مشاهده می‏شود که هر گاه مشاغل مربوط به امور آموزشی و درمانی را از قلمرو مقايسه خارج کنيم، اکثريت قريب به اتفاق فرصت‏های شغلی زنان در مشاغل سنتی و غير متشکل است. آنچه در تحولات اخير اشتغال زنان، بيش از هر نکته ديگر چشمگير و قابل توجه می‏باشد، استقبال زنان از افزايش سطح تحصيلی و دسترسی به مشاغل جديد حرفه‏ای و فنی می‏باشد. گرايش زنان و دختران به تحصيلات و تخصص‏های فنی و حرفه‏ای، فرصتی است که می‏توان با استفاده صحيح از آن نه تنها مشکلات فعلی اشتغال را حل کرد، بلکه در جهت ايجاد تعادل بيشتر اجتماعی و فرهنگی از نظر تساوی حقوق زن و مرد و بهبود روابط خانوادگی، گام‏های بزرگی برداشت.

اشتغال زنان در مشاغل فنی و حرفه‏ای و توليدات صنعتی جديد رو به افزايش است. اين امر نشان می‏دهد که زنان به تعدادی از مشاغل که تا زمان‏های گذشته در قلمرو مردان بوده، دسترسی پيدا کرده‏اند.

بر اساس بررسی‏های آماری انجام شده 38/82 درصد زنانِ شاغل در بخش آموزشی و فرهنگی کار می‏کنند و در بخش‏های خدمات فنی، مهندسی، حرفه‏ای و کشاورزی، کمتر از 5 درصد اشتغال دارند. به عبارت ديگر، زنان در مشاغل فنی و مهندسی، خدمات فنی و حرفه‏ای و کشاورزی کمتر تمرکز يافته‏اند؛ (البته لازم به ذکر است که اين آمار مربوط به مشمولين استخدام رسمی کشور می‏باشد و بنابراين گروه کثيری که در امر کشاورزی و صنايع روستايی دست‏اندرکارند را شامل نمی‏شود.)

فهرست مطالب

مقدمه

تاريخچه اشتغال زنان در ايران
درها بی‏تأثير نيستند
عوامل مؤثر در نرخ اشتغال زنان
موانع اشتغال زنان