تئوري هاي اقتصاد سياسي بين المللي

عنوان :تئوري هاي اقتصاد سياسي بين المللي

تعداد صفحات: 32

نوع فایل :pdf

تحول تئوريك يك رويه و پديده كاملاً تصادفي است (Contingent progress) و يك پديده و پروسه خطي نيست

– تحولات تئوريك درحوزه اقتصاد سياسي صرفاً ماحصل يك روند ساده علمي جهاني در طول زمان و

قرون و عصار نيست بلكه بيشتر محصول يك بستر تاريخي historical context است كه محيط

سياسي اقتصادي را براي ارائه موفق استدلالات مرتبط با تئوري مورد قبول فراهم ميسازد و يا ماحصل –

جريانات سياسي، تغييرات جغرافياي اقتصادي Economic dislocation يا طوفان و جوشش

روشنفكري Intellectual ferment است. استدلالات تئوريك قبلي مردود نيستند فقط زمان آنها

گذشته و تجربه شدهاند.

– موضوع IPE از ديرباز در سه گروه تئوريك مورد بررسي قرار گرفته است: مركانتاليسم، )ناسيوناليسم،

رئاليسم يا استاتيسم(، ليبراليسم و ساختارگرائي structuralism يا ماركسيسم. ولي در دوران معاصر

مباحث در خصوص IPE از مرز تئوريهاي سنتي سه گانه عبور كرده با گرايشات جديد گاهي تركيبي از

عناصر مهمترين مكاتب اقتصادي و گاهي رويههاي كاملاً نوآورانه Contemporary approaches

را ارائه داده است.

– روبرت گيلپين در كتاب معروف خود در 1789 تحت عنوان The Political Economy of International Relations زمينه اي را باز نمود كه تا كنون هم ادامه داشته و مباحث تئوريك در

حوزه IPE را به سه ايده لوژي رئاليسم، ايده آليسم و ماركسيسم منحصر ساخته است. اين سنت هم

اكنون نيز در قالب سه تئوري مذكور مورد بررسي نظري قرار ميگيرد.

تاریخچه اقتصاد سياسي بين المللي

الف: تاقبل از جنگ جهاني اول

– تاريخچه اقتصاد سياسي بين المللي به قرن 11 11 بازميگردد در زماني كه حكومتهاي مستبد پادشاهي –

در اروپا بمنظور تحكيم قدرت خويش در مقابل تهديدات داخلي و خارجي اقدام به بسط و توسعه

بازارهاي فرامرزي نمودند. در اين دوره از مركانتاليسم قدرت سياسي مترادف با ثروت و ثروت بمعناي

قدرت بود.) Viner 1948 )

– ثروت در اين دوران از طريق مازاد تجاري يا غنايم جنگي بدست ميامد و به مصرف اداره دولت و تجهيز

ارتش ميرسيد. ظرفيتهاي تازه نظامي هم بنوبه خود صرف بدست آوردن منابع تازه در داخل يا خارج

حوزه پادشاهي ميگرديد. استحكام دولت نيز به توانايي آن در بسط و توسعه بازار مرتبط و منوط بود.

بتدريج اقتصاد جهاني Eurocentric گرديد و اروپا به مركزي براي واردات مواد اوليه و صادرات

كالاهاي لوكس تبديل گرديد.

– در قرن هفدهم بريتانيا با اصلاح ساختارهاي داخلي اقتصادي و قوانين داخلي خود از جمله قوانين

دريايي 1887 1111 خود دال بر عدم اجازه قانوني به ساير كشتيهاي تجاري در حمل بار از و به –

بريتانياو تقويت نيروي دريايي خود عملا توانست تمامي رقباي اروپايي از جمله هلند را كه در ان زمان

بالاترين درآمد سرانه بر نفر بود را از عرصه رقابت خارج كند و تجارت را در گستره عظيم امپراطوري