تحقیق درباره طلاق نيكو،درمان خانواده‏ هاى نابسامانِ اصلاح ‏ناپذير

↓↓ لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word 

 (قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:18

قسمتی از متن فایل دانلودی:

طلاق نيكو، درمان خانواده‏ هاى نابسامانِ اصلاح ‏ناپذير

سرآغاز

خواهر و برادر عزيز كه در زندگى زناشويى اختلاف داريد، راههاى ايجاد صميميت، صلح، سازش و بركندن ريشه‏هاى اختلاف و تشنج خانوادگى را خوانديد. در اين قسمتِ آخرين، سخن ما با زن و شوهرهايى است كه متأسفانه نتوانسته ‏اند با هم كنار بيايند و زندگى زناشويى آنان كانون جدالِ پيوسته و عارى از عشق، همراهى، همدلى و همگرايى است. خانواده‏هايى كه هيچ كدام از زن و شوهر يا يكى از آنها حاضر نيست به سوى همگرايى و رفع كدورت‏ها و به وجود آمدن صميميت قدمى بردارد يا يكى از آنها به انحراف‏هايى مبتلا شده و تداوم همسرى با او پذيرفته نيست يا پيوند آنان از ابتدا نادرست بوده و اصلاح‏پذير نمى‏باشد و تداوم آن جز شكنجه و درگيرى روحى، ثمره‏اى ندارد.

به اين برادران و خواهران عرض مى‏كنيم حالا كه نتوانسته‏ايد و نمى‏توانيد زندگى زناشويى خود را به نيكويى ادامه دهيد، دست‏كم در انتخاب راه دوم يعنى طلاق و جدايى راه نيكو و محترمانه پيش گيريد.

طلاق ضرورتى انكارناپذير

برخى از اديان تحريف‏ شده كنونى و بعضى ملت‏ها بُريدن پيوند زناشويى و طلاق را جايز نمى‏دانند و زن و شوهر را موظف مى‏شمارند تا آخر عمر به زندگى زناشويى خود در هر وضعى ادامه دهند! در ديانت مسيحى كنونى عقد ازدواج قابل بُريدن نيست و فقط مرگ مى‏تواند آن را از بين برد. كليسا به استناد كتب مقدس خود منع طلاق را به دين مسيح نسبت مى‏دهد. منع، يك استثنا (زنا) دارد و آن را مجوّز طلاق مى‏شمرند.

كاتوليك‏ها با تعبّد و پاى‏بندى به آموزه‏هاى انجيل، به هيچ روى طلاق را جايز نمى‏دانند؛ حتى اگر زوج مبتلا به جنون، عادات خلاف اخلاق [= ساديسم] و اعتياد به مشروبات الكلى شده باشد. ازدواج با زنى كه از چنين شوهرى طلاق بگيرد، در حكم زنا مى‏باشد.

هندوها مانند كاتوليك‏هاى مسيحى، طلاق را جايز نمى‏دانند و گمان‏شان آن است كه عقد ازدواج زن و مرد در آسمان‏ها بسته مى‏شود و رهايى از آن جايز و امكان‏پذير نيست.

در كشورهاى اروپايى نيز در قرن‏هاى گذشته طلاق مجاز نبود و قانون طلاق در اين كشورها از قوانين جديد است. در فرانسه تا پيش از انقلاب كبير، طلاق قانونى نبود و براى موارد اضطرارى، جدايى جسمانى موقت تجويز مى‏شد، يعنى زن و مرد موقتا جدا شده و در خانه‏هاى جداگانه زندگى مى‏كردند اما تعهدات زناشويى جز وظيفه انفاق توسط شوهر و وظيفه تمكين از سوى زن، برقرار بود. هيچ كدام حق نداشتند همسر اختيار كنند و ارتباط نامشروع آنان قابل پيگيرى بود. جدايى موقت، حداكثر سه سال بود و پس از آن زن و مرد ناچار بودند با يكديگر زندگى كنند.

و…