تحقیق در مورد تعيين ارتباط بين سلامت روان و شيوه‌هاي مدارا در دانشجويان جديد الورد دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

لينک پرداخت و دانلود *پايين مطلب*

فرمت فايل: .doc (قابل ويرايش و آماده پرينت)

تعداد صفحه : 18 صفحه

متن نمونه :

‏15

‏1

‏عنوان كامل مقاله:

‏تعيين ارتباط بين سلامت روان و شيوه‌هاي مدارا در دانشجويان جديدالورود

‏دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

‏«چكيده»

‏15

‏2

‏سابقه و هدف:

‏سلامت روان از موضوعات بحث‌انگيز در روانپزشكي است. از جمله عوامل مرتبط با آن توانايي مداراي افراد با تغييرات و استرس‌ها مي‌باشد. اين پژوهش با هدف بررسي سلامت روان و شيوه‌هاي مدارا در دانشجويان جديد الورود (مهرماه 83) دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي انجام پذيرفت.

‏مواد و روشها:

‏اين پژوهش بر روي 249 نفر از دانشجويان پنج دانشكدة دندانپزشكي، پزشكي، پرستاري و مامايي، تغذيه و توانبخشي به شيوة مقطعي و با استفاده از پرسشنامه‌هاي سلامت عمومي 28 سؤالي (GHQ-2-8‏)، پرسشنامه مداراي بلينگز و موس و يك پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك انجام و با شيوه‌هاي آماري كاي‌دو و T-Student Test‏ تجزيه و تحليل گرديد.

‏يافته‌ها:

‏در كل 1/36%‌ از دانشجويان مورد مطالعه امتياز بزرگتر يا مساوي نمرة برش در ‏ GHQ‏ (نمره 23) را بدست آوردند كه بين دو جنس تفاوت معناداري مشاهده نشد (05/0P>‏).

‏افرادي كه با استفاده از GHQ‏ به عنوان مشكوك به اختلالات روان‌پزشكي تلقي مي‌شوند (نمره بالاتر يا مساوي با نمرة برش)، بيش از بقيه از راهبرد مداراي جسماني كردن و مهار هيجاني استفاده مي‌نمودند (05/0P<‏) و افراد با امتياز كمتر از نمرة برش در GHQ‏ (افراد با سلامت روان بيشتر) از توانايي حل مسأله و ارزيابي شناختي بيشتري برخوردار بودند (05/0P<‏).

‏از نظر جلب حمايت اجتماعي بين دو گروه با امتياز GHQ‏ كمتر از نمرة برش (نمره 23) و امتياز بالاتر يا مساوي نمره برش تفاوت معناداري بدست نيامد.

‏وضعيت سلامت روان افراد با متغيرهاي جنس، تأهل، رشته تحصيلي، تعداد دفعات شركت در كنكور، وضعيت رضايتمندي از رشته تحصيلي و عوامل مؤثر در انتخاب رشته تحصيلي ارتباط معنادار آماري نداشت.

‏نتيجه‌گيري:

‏افراد با سلامت رواني بيشتر از شيوه‌هاي مداراي فعال و مؤثرتري استفاده كرده، بيشتر اقدام به ارزيابي شناختي مشكلات و يافتن راه‌حل مي‌نمايند. باتوجه به جدايي ناپذيري استرس‌ها از روند زندگي و تحصيل، آموزش شيوه‌هاي مؤثر مدارا به دانشجويان خصوصاً در ابتداي دوران تحصيل مي‌تواند مصونيت آنها را در برابر پريشاني رواني افزايش دهد.

‏واژگان كليدي:‏ سلامت روان، مدارا- Coping

‏، GHQ- General Health Questionnaire

‏«مقدمه»

‏15

‏3

‏موضوع سلامت روان از موضوعات بحث‌برانگيز در روان‌پزشكي است. از جمله عوامل مرتبط با سلامت روان، توانايي مداراي افراد با تغييرات و استرس‌ها مي‌باشد كه به نظر مي‌رسد اين دو رابطه‌اي دوجانبه با يكديگر داشته باشند. يعني برخورداري از توانايي انطباق و مداراي بهتر، در حفظ سلامت روان افراد دخيل است و از طرفي برخورداري از سلامت روان، اتخاذ شيوه‌هاي انطباقي را در پي خواهد داشت.(1)

‏از جمله مهارتهاي مدارا (Coping‏) مي‌توان به شيوه‌هاي مداراي مشكل‌مدار (Problem-focused‏) و مداراي هيجان‌مدار (Emotion-focused‏) اشاره كرد كه در شيوه‌هاي مشكل‌مدار شخص مي‌تواند به مسأله يا وضعيت خاصي كه پيش آمده بپردازد و به دنبال راهي باشد براي تغيير دادن وضعيت و اجتناب از آن در آينده. در شيوة هيجان‌مدار، شخص مي‌تواند حواس خود را بر تسكين و تخفيف هيجانات همراه با موقعيت پرفشار متمركز مي‌كند، حتي اگر نتواند آن موقعيت پرفشار را تغيير دهد. اكثر مردم در مواجهه با استرس از هر دو نوع مدارا استفاده مي‌كنند.(1)

‏چهار نوع اساسي فرايند مدارا وجود دارد كه عبارتند از (2):

‏الف) مداراي روي‌آوري- شناختي (Cognitive-approach coping‏): تجزيه و تحليل شناختي و ارزيابي مجدد مثبت، پذيرش مسئوليت و خويشتنداري.

‏ب) مداراي روي‌آوري- رفتاري (Behavioral-approach coping‏): شامل جستجوي راهنمايي و حمايت و به كارگيري عمل معيني متناسب از قبيل مداراي مبتني بر حل مسأله در رويارويي مستقيم با يك رويداد و پيامد آن است.

‏ج) مداراي اجتنابي- شناختي (Cognitive-avoidance coping‏): شامل پاسخهايي كه هدف آن انكار يا به حداقل رساندن جديت يك بحران يا پيامدهاي آنست.

‏د) مداراي اجتنابي- رفتاري (Behavioral-avoidance coping‏): شامل مشوقهاي جايگزين است كه در آن شخص سعي مي‌كند درگير فعاليتهاي جديد شود و آنها را به عنوان جايگزين فقدان‌هاي ناشي از بحران‌ها تعيين كند. افرادي كه در موقعيتهاي پرفشار از مداراي مشكل‌مدار استفاده مي‌كنند كمتر دچار افسردگي مي‌شوند.(1)