تحقیق در مورد کجا و چه وقت نمی‌آموزیم؟ 94 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه :94  صفحه

 قسمتی از متن .doc : 

‏1

‏کجا و چه وقت نمی‏‌‏آموزیم؟

‏نظر به اینکه همه ما موجوداتی یگانه و منحصر بفردیم، ضعیف‏‌‏ترین موضع یادگیری در هر یک از ما متفاوت است. برای مثال بعضی افراد صبحها، برخی در آخر شب و شماری‏‌‏بدون صرف چند گالن قهوه نمی‏‌‏توانند با سیستم یادگیری ذهن ارتباط موثری برقرار کنند. همچنین بسیارند کسانی که در محیط خشک و محدود کلاس نمی‏‌‏توانند ذهن را برای یادگیری متمرکز کنند؛ زیرا کلاس درس تصویر بزرگ و ناهنجاری از مدرسه‏‌‏را بر ذهن آنان تحمیل می‏‌‏کند. ماحصل کلام آنکه، ذهن شما در مکانها و اوقات خاصی در بدترین موضع یادگیری قرار می‏‌‏گیرد. قبل از هر چیز بهتر است به عوامل موثر‏‌‏در این‏‌‏زمینه اشاره کرده و آنگاه تدابیری را برای ریشه کن کردن آنها بیندیشیم.

‏برای مثال من می‏‌‏دانم که پس از صرف غذای فراوان و مفصل نمی‏‌‏توان مطالب را خوب به خاطر سپارم. احساس سنگینی، سستی و رخوت وجودم را فرا گرفته و مدام چرت می‏‌‏زنم. همچنین می‏‌‏دانم که اگر برای مدت طولانی در جایی بنشینم از راندمان یادگیری من به شدت کاسته می‏‌‏شود. از این رو هر ده یا بیست دقیقه‏‌‏ای از جای خود برخاسته و به این سو و آن سو حرکت می‏‌‏کنم. همچنین می‏‌‏دانم که اگر به مدت زیادی به صفحه کامپیوتر نگاه کنم، چشمانم خسته می‏‌‏شوند، به همین دلیل گاه به طور عمد به سویی دیگر نگریسته و توانایی بینایی خود را قوت می‏‌‏بخشم. مثالهای فوق مربوط به نامطلوب‏‌‏ترین شرایط پردازش اطلاعات در ذهن من است. حال شما بگویید که فرآیند یادگیری ذهنتان در چه شرایطی به حداقل ممکن کاهش می‏‌‏یابد.

‏مکانها و اشیاء

‏2

‏یکی از مراجعینم روزی با نومیدی گفت که از آموختن زبان فرانسه عاجز است. او فرد با استعدادی بود و از حل و فصل مسائل شاق و دشوار به خوبی بر می‏‌‏آمد. بنابراین عدم یادگیری او ناشی از ضعف هوش و استعداد نبود. ما پس از کند و کاو فراوان دریافتیم که ذهن او روزهای سخت درس و مدرسه را با بوی گچ پیوند داده است. در نتیجه بعدها هرگاه بوی گچ به مشامش می‏‌‏رسید، روزهای شاق مدرسه در ذهنش‏‌‏تداعی می‏‌‏شد و در نتیجه سیستم یادگیری ذهنش، مسدود می‏‌‏گردید. او تصاویر کاملا متفاوتی‏‌‏از محیط کار و کلاس درس‏‌‏بر ذهن داشت. مقایسه این تصاویر نمایانگر آن بود که وقتی او به کارش می‏‌‏اندیشد و خاطره‏‌‏های فوق العاده دلپذیری را به خاطر می‏‌‏آورد، تصاویر بزرگ، روشن، رنگی و پر احساسی از او در دیدگان مغزش نمایان می‏‌‏شود، اما هرگاه ذهنش متوجه کلاس درس می‏‌‏گردد. تصاویر سیاه و سفید و چروکیده او در مقیاسی بسیار کوچکتر از همکلاسیهایش، بر ذهنش نقش می‏‌‏بندد. او به توصیه من تصاویر بزرگ، رنگی و پر احساس کارش را با تصاویر کلاس درس فرانسه درهم آمیخت. به این ترتیب این احساس ناگوار جایش را به احساس مطلوبی که او‏‌‏در محیط کارش از آن برخوردار بود، داد. او نخست از نقش مزاحم و مداخله‏‌‏گر تصاویر ذهنی منفی بی خبر بود؛ اما پس از آنکه پاسخ معضل خود را یافت و دانست یادگیری حالتی ذهنی است، دستورهای لازم را به ذهن سپرد و سیستم یادگیری بی تلاش خود را از آشفتگی رهانید.

‏مردمان دیگر

‏4

‏شاید شما‏‌‏هم از‏‌‏جمله افرادی هستید که به صرف داشتن خاطره‏‌‏ای نامطلوب با استادی خاص، نمی‏‌‏توانید مطالب آن درس را به خوبی فرا گیرید. اگر چنین است، آزمایش زیر را بیازمایید:

‏با توسل به قوه تخیل، تصویر سیاه و سفید این استاد را بر روی صفحه تلویزیون مشاهده کنید. همین که باور کردید که این شخصیت در تلویزیون گیر افتاده است، تصویر را سرعت بخشیده و از او شخصیتی مسخره، شبیه به چارلی چاپلین بسازید. صدای مضحکی مثل میکی موس را با این تصویر خیالی بیامیزید. سرعت فیلم را زیاد و زیادتر کنید تا بدانجا که یادآوری آن همیشه شما را به خنده بیندازد.

‏خودمان

‏ذهن هشیار برای تحمیل احساسات ناگوار از نیروی فراوانی برخوردار است. برای مثال‏‌‏با اصرار و‏‌‏سماجت ما را به سختکوشی، کنترل شرایط خود و تمرکز ذهن دعوت می‏‌‏کند. حتی‏‌‏به ما‏‌‏خاطرنشان می‏‌‏کند که همواره بکوشیم وقتی‏‌‏را به‏‌‏استراحت اختصاص دهیم. حال آنکه معنای واژه‏‌‏های (کوشش و استراحت) کاملا با هم مغایر است. وقتی در عمق کار غوطه وریم، چه بسا ناگهان، در سطح هشیاری به خاطر آوریم که وظیفه‏‌‏مان را به شایستگی انجام داده‏‌‏ایم؛ اما ذهن هشیار به مجرد اطلاع از این موضوع با تمهیداتی می‏‌‏کوشد تا چنین احساسی را در وجودمان خاموش کند. یکی از ترفندهای او برای چنین دخالتی، اشاره به خطرهای بالقوه‏‌‏ای است که بر سر راه ما کمین کرده‏‌‏اند. برای مثال در گوش ما زمزمه می‏‌‏کند که (بسیار خوب، تا اینجا کارها را به شایستگی انجام داده‏‌‏ای؛ اما فکر می‏‌‏کنی تا چه وقت بتوانی همه چیز را به همین منوال پیش ببری؟ به هر حال مسئولیت کنونی تو بسیار شاق‏‌‏تر از گذشته است، اگر مراقب نباشی ممکن است همه چیز را تباه کنی. تو هرگز نمی