تفسير سوره صف 0734

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  .doc ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 16 صفحه

 قسمتی از متن .doc : 

‏1

‏تفسير سوره صف (1)

‏بسم الله الرحمن الرحيم

‏الحمد لله رب العالمين و الصلاة و السلام على عبد الله و رسوله و حبيبه‏‏‏و صفيه سيدنا و نبينا و مولانا ابى القاسم محمد صلى الله عليه و آله و على آله‏‏‏الطيبين الطاهرين المعصومين اعوذ بالله من الشيطان الرجيم:

‏و اذ قال عيسى ابن مريم يا بنى اسرائيل انى رسول الله اليكم مصدقا لمابين يدى من التوراة و مبشرا برسول ياتى من بعدى اسمه احمد فلماجاءهم بالبينات قالوا هذا سحر مبين‏×‏و من اظلم ممن افترى على الله‏‏‏الكذب و هو يدعى الى الاسلام و الله لا يهدى القوم الظالمين‏×‏يريدون ليطفئوا نور الله بافواههم و الله متم نوره و لو كره الكافرون‏×‏هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله ولو كره المشركون‏ (1) ‏.

‏دو ركن رسالت عيسى عليه السلام

‏درباره اين آيات كريمه بحث مى‏‏‏كرديم‏ (2) ‏و گفتيم كه حضرت عيسى‏‏‏بن مريم،عيساى مسيح، پيامى كه براى مردم آورد دو نكته بيشتر نبود.يكى‏‏‏تاييد تورات بود;مى‏‏‏فرمود:من نيامده‏‏‏ام كه چيزى از تورات كم كنم يا زيادكنم.همان‏‏‏طور كه قرآن مجيد نقل كرده،حضرت عيساى مسيح قسمت‏‏‏خيلى كمى از احكام شريعت‏‏‏حضرت موسى را تغيير داد،يعنى ايشان‏‏‏پيغمبر صاحب شريعت‏‏‏بود نه اينكه صاحب شريعت نبود،ولى شريعت‏‏‏او اختلاف كمى با شريعت موسى داشت و لهذا خود را مصدق تورات،كسى كه براى تاييد تورات آمده است،يعنى براى اين نيامده است كه اين‏‏‏كتاب را به كلى نفى كند[معرفى كرد].نكته ديگر اينكه مى‏‏‏فرمود به عنوان‏‏‏مبشر آمده،يعنى خود بشارت،رسالت‏‏‏حضرت عيساى مسيح بوده است.

‏3

‏توضيح اينكه يك وقت است كه پيغمبرى در ضمن تعليماتش،مبشرهم هست،يعنى بشارت هم مى‏‏‏دهد به پيغمبرى كه بعد از او مى‏‏‏آيد يا مثلابا اسلام نبوت پايان يافته است،ولى مساله بشارت ظهور حضرت‏‏‏مهدى عجل الله تعالى فرجه مطرح شده است.البته جزء تعليمات اسلامى،اين مطلب هم هست،اما نه اين است كه پيغمبر ما آمده است‏‏‏براى دادن‏‏‏اين بشارت، كه اصلا ركن رسالت پيغمبر اين بشارت باشد.حضرت‏‏‏مسيح ركن رسالتش بشارت بوده،يعنى در واقع عيساى مسيح يك ركن‏‏‏رسالتش جنبه پيشقراولى و جنبه مقدمى بوده است‏‏‏براى پيغمبرى كه بعداز او مى‏‏‏آيد و اوست كه جهان بايد منتظر او باشد و اوست كه آن شريعت‏‏‏را مى‏‏‏آورد.اين مطلبى است كه قرآن با يك لطافت مخصوص بيان كرده‏‏‏است و ما به حكم اينكه قرآن براى حضرت عيساى مسيح عظمت وجلالت قائل است،براى ايشان جلالت قائل هستيم و او را يكى از پنج‏‏‏پيغمبر بسيار بزرگ عالم مى‏‏‏شماريم ولى در عين حال اين نكته بايدمشخص باشد كه عيسى عليه السلام همين دو جنبه را داشت:مصدق و مؤيدتورات بود با تغييرات بسيار كمى: ‏«‏و لاحل لكم بعض الذي حرم عليكم‏‏»‏ ‏(3) ‏وديگر اينكه مبشر بود;آمده‏‏‏ام براى اينكه به شما آمدن پيامبرى را كه بعد ازمن خواهد آمد نويد دهم و لهذا تواريخ در اين جهت اتفاق دارند وفرنگيها هم اين مطلب را قبول دارند كه دوره ماموريت‏‏‏حضرت عيساى‏‏‏مسيح براى ابلاغ رسالت،بسيار كوتاه بوده است.حضرت عيسى‏‏‏همان‏‏‏طور كه خود مسيحيها هم اعتراف دارند تا سى سالگى رسالت‏‏‏خودرا هيچ ابراز نكرد و در سى سالگى رسالت‏‏‏خود را ابراز كرد.بعد يا در سى‏‏‏و سه سالگى به قول بعضى و يا در سى و شش سالگى و حداكثر سى وهفت‏‏‏سالگى،عيسى به قول آنها كشته شد;مى‏‏‏گويند بعد از سه سال و ياشش سال و يا هفت‏‏‏سال كشته شد.عيساى مسيح دوره زيادى نداشت،علتش اين است كه تعليمات زيادى نداشت كه دوره زيادى بخواهد;آمده‏‏‏بود براى تصديق و تاييد تورات و براى اصلاح مردم بر اساس شريعت‏‏‏موسى و بعد هم براى همين بشارت،و لهذا نام كتاب عيسى عليه السلام(انجيل)‏ (4) ‏در اصل افاده معناى بشارت مى‏‏‏كند.از اينجا مى‏‏‏توان فهميد كه‏‏‏چقدر مساله بشارت در رسالت عيسى عليه السلام الهى بوده و ركن رسالت

‏4

‏‏‏ايشان بوده كه اصلا اسم كتاب ايشان‏‏«‏بشارت‏‏»‏است كه همان جنبه‏‏‏مقدميت را مى‏‏‏رساند.

‏آيه هم درست همين مطلب را مى‏‏‏فهماند كه حضرت عيسى عليه السلام كه‏‏‏آمد اساس تعليماتش اين دو امر بود:احياى شريعت موسى عليه السلام و تاييدتورات و اصلاح بنى اسرائيل بر اساس تعليمات تورات،و ديگر بشارت‏‏‏خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله.

‏«‏و اذ قال‏‏»‏ ياد كن يا ذكر كن آنگاه كه عيسى پسر مريم خطاب به‏‏‏بنى اسرائيل گفت: ‏«‏انى رسول الله اليكم‏‏»‏ من فرستاده خدا هستم به سوى‏‏‏شما،در حالى كه ‏«‏مصدقا لما بين يدى من التوراة‏‏»‏ تاييد و تصديق مى‏‏‏كنم‏‏‏كتابى كه قبل از من آمده است كه آن تورات است;كتاب موسى و شريعت‏‏‏او را تصديق و تاييد مى‏‏‏كنم در حالى كه مبشر و نويد دهنده به پيامبرى‏‏‏هستم كه بعد از من مى‏‏‏آيد و نام او احمد صلى الله عليه و آله است.

‏اينجا گفتار حضرت عيسى عليه السلام تمام مى‏‏‏شود و ديگر كلام خود قرآن‏‏‏است: ‏«‏فلما جاءهم بالبينات قالوا هذا سحر مبين‏‏»‏ .با اين همه بشارتى كه عيسى‏‏‏به بنى اسرائيل يعنى يهوديها داده بود،وقتى كه احمد صلى الله عليه و آله با دلايل بسيارروشن آمد،گفتند:گفتار اين فرد يك جادوى آشكار است.

‏در آن هفته عرض كردم كه در انجيل،مخصوصا در انجيل يوحنا،[اين بشارت]،مكرر و با عبارات مختلف آمده است و عرض كردم كه‏‏‏حضرت على بن موسى الرضا عليه السلام در مجمعى كه مامون تشكيل داده بود،همين موضوع را در مباحثه‏‏‏اى يادآورى كردند.

‏اخيرا تحقيقاتى شده است از طرف خود فرنگيها و از طرف بعضى ازمسلمينى كه در اين قضايا مطالعه داشته‏‏‏اند،راجع به بشارتهايى كه دركلمات حضرت عيسى يا پيغمبران ديگر آمده است،و مخصوصاهمان‏‏‏طور كه در هفته پيش گفتم،بعضى از علماى مسيحى كه اطلاعات