پروژه سیمان 2

پروژه سیمان 2 در حجم 68 صفحه و در قالب word و قابل ویرایش و با قسمتی از متن زیر:

گروه سوم:

سنگ رسي (Shale) و مواد سنگي با وزن مخصوص كم و همچنين ذراتي مانند كلوخه‌هاي خاك رس، چوب و ذغال جزو مواد گروه سوم هستند و سبب ايجاد لكه و پوسته شدن بتن مي شوند. اگر مقدار اين ذرات بيش از 2 تا 5% وزن در مواد سنگي باشد بر مقاومت بتن اثرنامطلوب دارد و نبايستي در بتن هائي كه در معرض فرسايش قرار مي گيرند، بكار روند.

وجود ذغال و ساير مواد با وزن مخصوص كم را مي توان بوسيله، روش شناور نمودن در يك مايع، با وزن مخصوص مناسب طبق روش ASTM C123 تعيين نمود.

ميك، سنگ گچ و ساير سولفاتها نبايستي در مواد سنگي بكار رود ولي تا حد 5% وزن سيمان SO3 كه شامل مقدار موجود در سيمان هم مي شود، در مناطق گرم قابل تحمل است.

واكنش قليائي سيليسي مواد سنگي Alkali-Silica Reaction

واكنش قليائي دانه ها مي تواند باعث انبساط غيرعادي و تركهاي ريز سطحي در بتن شود.

متداولترين واكنشها بين اجزاء سيليسي فعال مواد سنگي و قليائي هاي موجود در سيمان اتفاق مي افتد. شكلهاي فعال سيليس عبارتند از:

Opal بي شكل، كلسدوني با بلورهاي تاري و Tridymite بلوري. اين مواد واكنش‌زا در چرتهاي اوپاليني با كلسدوني، سنگ آهك سيليسي يا دولوميتي (Dolomitic)، ريوليتها (Rhyolites)، داسيت Dacite، آندزيت Andesite و فيليتها Phyllites وجود دارند.

حمله هيدروكسيدهاي قليائي (كه از قليائي هاي موجود در سيمان Na2O و K2O مشتق مي شوند) بر مواد سيليسي موجود در سنگدانه ها يك ژل قليائي سيليكاتي بوجود مي آيد و تغييراتي در مرزهاي مواد سنگي و سيمان بوجود مي آورد. اين ژل از نوع ورم كننده نامحدود است كه بوسيله خمير سيمان احاطه شده است و به اين خاطر فشارهاي داخلي بوجود مي آيند كه بالاخره منتهي به انبساط و ترك خوردن و از هم پاشيدن خمير سيمان مي شود.

سرعت ايجاد اين واكنش كه  اندازه ذرات سيليسي و تخلخل آنها بستگي دارد، ذرات ريز ظرف يك يا دو ماه  انبساط ايجاد مي كنند ولي ذرات درشت تر بعد از چندين سال.

ميزان خرابي را با محدود ساختن ميزان قليائي سيمان به 6/0% مي توان كنترل كرد كه با روش تحليل شيميايي بصورت مقدار واقعي 0.658*K2O+Na2O موجود در كلينكر سيمان محاسبه مي كنند. (ASTM C130)

افزودن برخي مواد يوزولاني نيز سودمند خواهد بود. مقدار و نوع مواد پوزولاني افزوده شده براي انواع خاص مخلوطهاي بتن از طريق ASTM C441 مشخص مي‌شود.

شيرين كردن با سنگ آهك يعني جايگزين كردن 30% مواد سنگي با دانه هاي درشت آهك شكسته براي جلوگيري از خرابي موثر است.

چندين آزمايش براي تشخيص دانه هاي مستعد واكنش قليائي وجود دارد:

1- تست ASTM C295 براي سنگ شناسي است كه  بوسيله ميكروسكب و سنگ شناس مشخص مي شود.

2- آزمايش ملات منشوري ASTM C227. اگر نمونه ها بيش از 05/0% پس از سه ماه و يا بيش از 1/0% پس از 6 ماه انبساط نمايند. مواد سنگي مستعد واكنش شناخته مي شوند.

3- آزمايش شيميايي سريع ASTM C289 نتيجه گيري ها براساس درجه واكنش بين محلول هيدروكسيد سديم و نمونه شكسته شده دانه هاي مورد نظر است.

واكنش قليائي- كربناتي مواد سنگي

بين دانه هاي سنگ آهك دولوميتي و قليائي هاي موجود در سيمان رخ مي دهد و در شرايط مرطوب نظير واكنش قبلي انبساط بوجود مي آورد.

ASTM C586 يا آزمايش استوانه اي سنگي بكار مي رود. تغييرات طول روي نمونه‌اي كه در محلول هيدروكسيد سديم غوطه ور است اندازه گيري مي شود. تمايل به انبساط معمولاً پس از 28 روز غوطه وري مشاهده مي شود.

تفاوت بين واكنش سيليسي و كربناتي در دوباره احياط شدن قليائي ها در واكنش قليائي- كربناتي است كه احتمالاً براي همين مورد پوزولاني در كنترل انبساط قليائي- كربناتي موثر نيستند.

مواد سنگي واكنش زاي كربناتي خيلي كم هستند و در بتن بندرت مصرف مي‌شوند.

3-2- حمل و انبار كردن مواد سنگي

* جدائي دانه ها حداقل بوده و از آلودگي با مواد مضر عاري باشند.

* نبايد بصورت مخروطهاي بلند انبار شوند.

* در موقع ريختن ماسه خشك از Bucket (ظرف مخصوص) يا تسمه نقاله به پائين وزش باد ممكن است سبب جدا كردن دانه هاي ريز گردد.

* بايد بر روي سطح زمين سخت و خشك قرار گيرند و يا يك لايه بتن به ضخامت 10cm كه سطح بتني تا محل استقرار ماشين بتن ساز ساخته شود و بايد شيب آن به سوي طرفين و خارج باشد.

* مواد سنگي در گروههاي مختلف تقسيم گردند.

* سيلوهاي انبار مصالح بايد ترجيحاً مدور و يا حدوداً چهارگوش باشند.

* ارتفاع ديوارهاي دپو بايد به اندازه اي باشد كه مصالح با يكديگر مخلوط نگردند.

* مصالح بايد بطور قائم روي قسمت خروجي در داخل سيلو ريخته شوند و تا حد امكان پر نگهداشته شوند زيرا اين عمل از شكستن دانه ها و تمايل به جدائي آنها جلوگيري مي كند.

* چنانچه كار بتن سازي براي چند روز متوقف مي شود بهتر است دپوي مواد سنگي با ورقه هاي نايلون پوشانده شوند.