134- پروژه آماده: بررسي فرآيند ژل ريسي الياف پلي اتيلن سنگين و اثر پارامترهاي ژل ريسي روي ساختار الياف – 40 صفحه فايل ورد (word)

توجه: فصل آخر بصورت image مي باشد.

فهرست مطالب

عنوان  صفحه

فصل 1-          مقدمه (انواع روش هاي ريسندگي الياف)  7

1-1-   پيشگفتار         7

1-2-   ● ترريسي       7

1-3-   ● خشک ريسي 8

1-4-   ● ذوب ريسي   8

1-5-   ● ژل ريسي     8

1-6-   ● الياف پلي استر        12

1-7-   ● تاريخچه الياف توخالي 15

1-8-   ● جمعبندي    21

1-9-   منابع             22

فصل 2-          آشنايي با خط توليد الياف پلي استر       23

2-1-   مقدمه            23

2-2-   فرآيند توليد الياف پلي استر      28

فصل 3-          بررسي اثر پارامترهاي ژل ريسي روي ساختار الياف توليدي پلي اتيلن بسيار سنگين (UHMWPE)  31

3-1-   مقدمه            31

 الياف سنتيتيک اغلب به روش اکستروژن که عبارت است از خروج با فشار محلولي غليظ (با غلظتي مانند عسل) از سوراخ هاي کوچکي به نام رشته ساز توليد مي شوند که رشته هاي يکسره نيمه جامد پليمري را ايجاد مي کنند. از جمله روش هاي مهم توليد الياف مصنوعي، ذوب ريسي، خشک ريسي، تر ريسي و ژل ريسي است. در خشک ريسي و تر ريسي، ماده اي جامد در حلال حل شده که يا توسط دمش هواي گرم تبخير شده و يا در آب از ماده اصلي جدا مي شود که در صورت استفاده از ماده تبخير شدني، از خشک ريسي و در صورت سنگين بودن حلال، از روش هاي تر ريسي استفاده مي کنيم.

الياف طبيعي، معمولا داراي مقداري تجعد (پيچ خوردگي و يا موج) در طول خود هستند و به همين دليل، الياف حجيم مي شوند که از خواص مطلوب آنها به شمار مي آيد. اين خاصيت، کمتر در الياف مصنوعي ديده مي شود. امروزه سعي شده با روش هاي خاص (تکسچر ايزينگ) که در واقع مجموعه عملياتي براي مناسب ساختن فيلامنت هاي مصنوعي (از نقطه نظر زيردست، ظاهر، نوع بافت و…) براي توليد منسوجات است، اقدام به اصلاح خواص الياف شود.

حجيم بودن الياف، علاوه بر افزايش ميزان پوشانندگي، به قدرت عايق بندي گرمايي منسوجات کمک زيادي مي کند. در مقابل، الياف مصنوعي مثل پلي استر غالباً داراي سطح صاف و همچنين قاعده اي مدور هستند. پارچه هايي که با فيلامنت مصنوعي ممتد بافته مي شوند، لغزنده اند و علاوه بر عايق بندي گرمايي کم، قادر به انتقال رطوبت نبوده و به طور کلي، پوشش مطلوبي ندارند. از جمله خواص مناسب الياف مصنوعي مي توان به مقاومت سايشي بالاتر آنها در مقايسه با الياف طبيعي و در نتيجه سهولت شست و شو و خشک کردن آنها اشاره کرد.

اصولا با کوتاه کردن طول الياف مصنوعي، خواص آنها به الياف طبيعي نزديک تر مي شود. براي نزديک تر کردن خواص الياف مصنوعي به الياف طبيعي، معمولا بعد از کوتاه شدن به آنها تجعد داده مي شود. به کمک تکسچر ايزينگ و با استفاده از خاصيت ترموپلاستيکي الياف مصنوعي، مي توان ضمن حفظ طول ممتد فيلامنت ها، با ايجاد تغييراتي دائمي به صورت موج، حلقه و يا چين خوردگي، خواص فنريت (افزايش ازدياد طول تحت يک نيروي ثابت)، انتقال رطوبت، حجم مخصوص (کاهش وزن مخصوص و ازدياد ضريب پوشانندگي) و عايق بندي گرمايي بالا (ايجاد فضا بين الياف و در نتيجه محبوس کردن هوا)، کدرشدن سطح نخ (بر اثر نايکنواختي انعکاس نور از سطح آن و کاهش جلاي نخ) و زيردست را افزايش داد. مهم ترين الياف براي تکسچر ايزينگ، عبارتند از: پلي استر، نايلون۶، نايلون۶۶ و همچنين به مقدار کمتري پلي پروپيلن. از جمله شيوه هاي تکسچر ايزينگ الياف، مي توان به تغيير فرم به موازات محور فيلامنت و يا سطح قاعده فيلامنت اشاره کرد. در بحث تغييرات در سطح قاعده ليف، الياف پروفيلي، توخالي (ميان تهي)، الياف توخالي پروفيلي و الياف دوجزئي دخيل هستند.

پلي استر، اولين بار توسط «کاروترز» که براي شرکت Dupont کار مي کرد، به عنوان پليمر معرفي شد. در واقع، او کشف کرد که از ترکيب الکل ها و کربوکسيليک اسيدها، مي توان به طور موفقيت آميزي به الياف دست يافت. گروهي از دانشمندان انگليسي در ۱۹۳۹ تحقيقات کاروترز را دنبال کرده و در ۱۹۴۱ موفق شدند اولين الياف پلي استر را با نام تريلن توليد کنند. سپس، شرکت Dupont در ۱۹۴۶ تمام حقوق قانوني مربوط را خريد و الياف پلي استري را با نام Dacron به بازار معرفي کرد.